Things to do:

Contact met Irene:
info@irenevanderaart.nl
06-270 635 94
Irene bekijken:
agenda / nieuws
Irene lezen:
De Gelderlander
Irene beluisteren:
Diamonds

Column in De Gelderlander

Een koe bij de hoorns vatten   
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       
De dierenarts kwam laatst kalfjes onthoornen.  Niet dat de kleintjes al hoorns hebben: het is om te voorkomen dat ze hoorns krijgen. De kalfjes worden verdoofd en de veearts wipt het hoornpitje eruit.
Toen ik net op de boerderij was vond ik dat zielig. Ik vond eigenlijk alles zielig en wilde de kalfjes binnen bij de kachel leggen in de winter.  Om helemaal eerlijk te zijn: ik dacht toen nog dat koeien geen hoorns hadden omdat het vrouwtjes waren.
Ik snap nu waarom het nodig is om koeien te onthoornen: het werkt niet in de stal.  Boer is twee jaar geleden een kalf vergeten te onthoornen. Deze dame loopt nu rond met hoorns. Boer dacht: ik kijk wel hoe het gaat. Niet dus. Olga is de baas. Zelfs Klaartje, (roepnaam Kliertje), die het voor de komst van Olga voor het zeggen had, heeft het hoofd moeten buigen voor de hoorns van Olga.
Als ze zin heeft in brokjes, geeft ze een goede stoot met een hoorn en weg is de rest. Zij bepaalt hoe het gaat, tot bloedens toe. Olga heeft haar eigen koelifaat gesticht in de stal.
Als het aan de diervriendelijke partijen ligt hebben alle koeien hoorns. Een citaat van de website van de Partij voor de Dieren:
“Het onthoornen van melkkoeien is een pijnlijke ingreep.die de integriteit van het dier aantast.’’
Ik heb de kalfjes na het onthoornen gevraagd: “Klopt het dat jullie je aangetast voelen in je integriteit?’’ Ik kreeg geen antwoord. Waarom vertellen kalfjes alleen aan de Partij voor de Dieren dat ze zich aangetast voelen in hun integriteit? In mijn beleving zeiden ze: “Leuk was het niet, maar vooruit maar weer.’’
Ik ben er uiteraard niet op tegen dat boeren integer met dieren omgaan.
Er is veel veranderd in de veehouderij en niet alles ten slechte. De nadruk ligt helaas vaak op dierenleed binnen de veehouderij. Maar sommige veranderingen hebben positieve dingen opgeleverd, ook voor dieren.
De ligboxenstal, een uitvinding uit de jaren 70 zorgde voor betere arbeidsomstandigheden voor melkveehouders; melken gaat nu op ooghoogte. Er zijn melkveehouders met een rug die het nog doet. Ook voor koeien is de ligboxenstal een vooruitgang. In plaats van een half jaar vastgebonden te staan, kunnen melkkoeien vrij bewegen door de stal. Maar elk voordeel heeft zijn nadeel. Op stal blijken de koeien met hoorns dus gevaarlijk voor elkaar en de boer. Soms beschadigen ze een hoorn als ze hun kop terugtrekken uit het voerhek. Dus gingen de hoorns eraf en werden vanaf dat moment (vrijwel) alle kalveren in Nederland onthoornd. Verdoven is tegenwoordig verplicht. Voor de dierenvrienden is het niet genoeg: alles is de schuld van de intensieve veehouderij. Dat heeft er vast mee te maken, al heeft Boer een grote kinderboerderij. Toen de dames nog buiten liepen, zocht Olga de andere koeien gewoon op aan de andere kant van het weiland. Even lekker prikken. Ik riep nog tegen Olga nadat ze een koe op de hoorns nam: ‘Dat is echt niet integer wat je doet!’’ ze keek me aan en stak nog net niet haar middelvinger op.




 

Terug naar archief