Things to do:

Contact met Irene:
info@irenevanderaart.nl
06-270 635 94
Irene bekijken:
agenda / nieuws
Irene lezen:
De Gelderlander
Irene beluisteren:
Diamonds

Column in De Gelderlander

SENIORENWANDELING

Boer is nog steeds druk met revalideren na zijn herniaoperatie. Wandelen is uitgebreid met oefeningen onder begeleiding van een fysiotherapeut. Na zes weken mogen ‘patiënten’ lichte werkzaamheden oppikken. Aangezien boerentaken niet licht zijn, blijft Boer voorlopig grotendeels afhankelijk van de bedrijfsverzorging. Wat financieel een dompertje op de feestvreugde is. Om de moed erin te houden, stelde Boer voor om mijn verjaardagscadeau te verzilveren: een kasteelovernachting in Zuid-Limburg.
Ik had de hoop opgegeven de voucher nog te innen voor de vervaldatum. Wat moet je in het heuvelachtige Zuid-Limburg als revaliderende? Volgens de fysiotherapeut kon het, mits we rekening hielden met Boers beperkingen: kort wandelen, niet klimmen en om het half uur de auto uit. Boers pas aangeschafte seniorenauto met hoge instap, kwam goed van pas op ons tripje.
We vonden op internet bij het zoekwoord ‘seniorenwandeling’ een vlakke wandeling langs de Maas. Een prettige wandeling, al werden we links en rechts voorbij gerend door kwieke senioren met vlotte stokken.
Waarschijnlijk stond in de gemeenteraad ooit op de agenda: Hoe maken we de wandeling spannend zodat de beginnende senior niet gaat zeuren over gebrek aan uitdaging? Overal stonden bordjes: De dieren in dit gebied kunnen onvoorspelbaar gedrag vertonen. Houd voldoende afstand, niet voeren of aaien. Doorkruis de kudde niet. Op een ander punt lazen we: Betreden op eigen risico. Wilde dieren, geen oogcontact maken.
Het gebrek aan spectaculaire heuvels werd ruimschoots gecompenseerd door enge dieren die overal op het pad lagen. Een groep wilde paarden keek ons bedreigend aan. Ik zag al voor me dat Boer, naar zijn rug grijpend, achtervolgd werd door een kudde senioronvriendelijke, levensgevaarlijke paarden. Om oogcontact met de paarden te vermijden, namen we een sluipweggetje en stonden ineens oog in oog met een grote, zwarte oerkoe met enge hoorns. Op een drafje vluchtten we weg. Boer wilde even bijkomen, maar aan bankjes hadden de ambtenaren niet gedacht. We kwamen alleen wipkippen tegen op de route.

 

Terug naar archief