Things to do:

Contact met Irene:
info@irenevanderaart.nl
06-270 635 94
Irene bekijken:
agenda / nieuws
Irene lezen:
De Gelderlander
Irene beluisteren:
Diamonds

Column in De Gelderlander

OPGEDROOGD

Het zijn emotioneel bewogen weken voor Boer en de koeien.
De koeien vluchtten door de hitte naar binnen. Met boze ogen blèren ze Boer toe: “ Wat is dit? Ik geef jou melk en ik moet op een gele prairie rondhangen?”
 Uit wraak geven ze  minder melk. Het grasseizoen is behoorlijk mislukt. Boer probeert ze te paaien door krachtvoer en mais bij te voeren; het wintervoer vliegt er doorheen.
Een van de kalfjes probeerde in de drinkbak te klimmen op zoek naar verkoeling.
Boer is benauwd aan het hoesten, samen met een half miljoen andere astmapatienten. Pollen en droogte zorgen voor veel stof in de lucht.
Boer bleef hoop houden op regen . Hij wees op  mieren die zand tussen de stoeptegels omhoog werkten: “Ze brengen hun drainagesysteem alvast op orde voor als het gaat regenen.’’

Het afgelopen weekend moest het gaan gebeuren maar het bleef, op een paar druppels na, droog in de Achterhoek: “Ik geloof er niet meer in,” hoestte Boer, “Het regent  alleen nog maar in het noorden.”
Onze verkering kreeg ook steeds meer last van droogte.
Van op elkaar afgestemde communicatie is totaal geen sprake. Sterker nog: de zinnen die Boer en ik tegen elkaar uitspreken hebben niets met elkaar te maken.
“Kan ik dit jasje aandoen naar een overleg?”
“In Smilde heeft het gisteren wel twintig millimeter geregend.’’
“Zal ik boodschappen doen?”
“Er staat geen gras meer in de wei.’’
“Wil je koffie?”
“De mais begint te krullen.”
Het lijkt wel een dialoog over vervreemding die ik op de theaterschool moest spelen.
Boer leefde  tussen hoop en vrees. De regenprognoses wisselden per dag. Op maandag werd er 50 millimeter verwacht. Op dinsdag nog maar 30.
Het is nu vrijdag en de eerste 24 millimeter zijn gevallen.
De koeien zijn rustiger en Boer hoest minder.



 

Terug naar archief