Ik ben met een groep agrariërs in Egypte. We bezoeken piramides en tempels, varen over de Nijl richting de Aswandam.
Maar de boerenbedrijven in de vruchtbare Nijldelta die we bezoeken, zijn de reden waarom agrariërs specifiek kozen voor deze Egyptereis. We bezoeken een grote aardappelenboerderij, een melkveebedrijf met 12.000 koeien (waarvan er 7.000 gemolken worden) en verschillende fruit- en groenteplantages.
Toen ik mijn eerste reis begeleidde voor Agroreizen, werd Egypte nog niet aangeboden in de brochure. Tijden veranderen en Egypte is een grote speler geworden voor de Europese Unie op landbouwgebied.
Egypte importeert veel Nederlandse pootaardappelen en exporteert onder andere sinaasappels. Nederland deelt kennis met Egypte over bedekte teelt en waterbeheer in woestijngebieden, waar met behulp van grondwater nieuwe landbouwgebieden worden ontwikkeld.
De Egyptische overheid liet de afgelopen jaren hightech kassen bouwen met hulp van Nederlandse ondernemers. Bedekte teelten zorgen voor efficiënt gebruik van het beschikbare water.
Helaas kampt het land met een zoetwatercrisis: de nieuwe dam in Ethiopië zorgt voor minder zoetwatertoevoer uit de Nijl, net als klimaatverandering en hoge verdamping. Vruchtbare landbouwgronden verzilten. Nederland legt proefvelden voor zilte landbouw aan en geeft advies over verbetering van koelketens en moderne teelttechnieken om voedselverlies te verminderen.
Vreemd idee: ons land dat advies geeft over woestijnteelt. Maar de kennis zullen we zelf hard nodig hebben in de toekomst. De stijgende zeespiegel, verzilting en droogte zijn ook hier grote uitdagingen. Onbeperkt drinkwater uit de kraan tappen lijkt nog de normaalste zaak van de wereld, maar als er geen maatregelen genomen worden, gaat dat ooit heel bijzonder worden.
