Boeren en loonwerkers zijn druk met de graanoogst.
Sinds de oorlog in Oekraïne wordt er meer graan verbouwd in ons land: de loonwerker in de buurt schafte zelfs een extra combine aan om alle granen te kunnen dorsen. Ook Boer verbouwt sinds vorig jaar granen voor een boerenbedrijf in de buurt. Sinds 2023 zijn boeren verplicht om rustgewassen te telen, zoals gras, klaver, luzerne of granen. Tarwe wordt steeds vaker als rustgewas geteeld. Ook voeren melkveehouders steeds meer tarwe aan hun dieren. Veeboeren laten de granen aanzuren na het dorsen en drogen. Het aanzuren van granen voor veevoer is een manier om voederwaarde en houdbaarheid te verbeteren. Melkveehouders profiteren het meest van de graanproductie uit eigen land: het grootste deel van onze granen wordt gebruikt als veevoer. Wat goed past binnen de omschakeling naar kringlooplandbouw, wat van onze boeren gevraagd wordt. Lokaal verbouwd graan als veevoer is duurzamer en goedkoper dan krachtvoer importeren uit Zuid-Amerika. Nederlandse tarwe is minder geschikt voor menselijke consumptie: het voldoet vaak niet aan de eisen voor het bakken van brood. Franse baktarwe heeft een hogere eiwitkwaliteit en is daarom geschikter voor brood en andere baksels. Voor Nederlandse akkerbouwers is de teelt van baktarwe daarnaast financieel meestal niet aantrekkelijk. Onze landbouwgrond is tien keer duurder dan in Frankrijk en de kosten (mest) voor het verbouwen van baktarwe zijn veel hoger. Nederlandse consumenten gaan echt niet vijf keer meer betalen voor dagelijks brood van eigen bodem.
Tegen mensen die van plan zijn anti-Europees te stemmen in oktober zeg ik: leve de interne Europese markt. We houden hier geld over door import van Duitse en Franse tarwe. Kunnen we lekker vakantie vieren daar.
