Boer is blij dat hij geen melkkoeien meer heeft.
Uiteraard leeft hij mee met boeren waar hij veevoer voor verbouwt, maar hij hoeft niet meer aan te zien hoe zijn koeien droevig over prairies sjokken op zoek naar gras. Bij dit soort temperaturen weigerden onze koeien űberhaupt naar buiten te gaan als Boer de staldeuren opende. Boeren voeren hun koeien kostbaar wintervoer en op zandgronden staat maís te verpieteren. Ook akkerbouwers kampen met grote opbrengstverliezen.
In 2012 gaf ik lezingen in bibliotheken naar aanleiding van mijn boek De Boer op. Ik vertelde dat voedsel structureel duurder zou worden. De veestapel krimpt in Europa vanwege verduurzamingsmaatregelingen, waardoor er minder aanbod komt aan zuivel en vlees, terwijl de vraag stijgt vanwege de groeiende wereldbevolking en stijgende welvaart. Klimaatverandering gaat vaker zorgen voor mislukte oogsten. Boeren draaiden zelf op voor gestegen kosten en slechte oogsten omdat er wereldwijd genoeg aanbod was. Omdat er schaarste aan zat te komen, zouden consumenten het in de toekomst ook gaan merken in hun portemonnee.
Ik kreeg boze reacties uit het publiek. Het was de schuld van ‘Stomme boeren die alleen maar aan geld dachten,’ ‘Supermarkten die rijk wilden worden,’ en de ‘Slechte overheid.’ Een vrouw liep woedend de bibliotheek uit.
We zijn veertien jaar verder. We gaven in 2012 ongeveer 11% van ons inkomen uit aan dagelijkse boodschappen. Dat steeg naar 14% gemiddeld met uitschieters zoals vlees. Veel Nederlanders denken overigens dat ze ongeveer 25% uitgeven. Die horen waarschijnlijk bij de groep mensen die zeggen: “Wetenschap is ook maar een mening.”
Winsten van supermarkten (die al niet hoog waren) en ondernemers dalen door stijgende prijzen van grondstoffen, energie en transport. Ook personeelskosten in de landbouw en winkels stegen flink.
Toch houden sommige voedselproducenten al meer over aan hun producten vanwege schaarste. Door de hitte en droogte geven koeien minder melk. Dat gaan consumenten wéér merken in de herfst.
Sorry.
Don´t kill the messenger.
.
