Ik blijf nog een week in mijn bubbel in Frankrijk. Ik werk al twintig jaar in de zomer op het creatieve landgoed Charme als theaterdocent. Dit is mijn natuurlijke habitat. Met deelnemers en medewerkers mooie dingen maken. In het normale dagelijkse leven, de doemaargewoondandoejegekgenoegwereld, krijg ik vaak de vraag: ‘Wat doe je dan overdag?’ Nou, bijvoorbeeld mensen leren om creatiever, speelser en gekker te doen. Hier wordt juist níet van me verwacht dat ik gewoon doe.
Ik zou dit jaar één week werken en had mijn koffer al ingepakt. Er kwam een lastminuteafmelding van een theaterdocent. Onze deelnemers rekenen op docenten van verschillende disciplines zoals theater, muziek en dans, dus kreeg ik de vraag of ik nog een week wilde blijven. Nou loopt mijn leven nooit volgens vaste patronen, maar dit was echt even schakelen. Kon ik van mijn afspraken af? Ik belde met Boer om te overleggen. Zwarte Cross: kaart verkopen of weggeven. Helaas. Maar al vaak geweest. Reünie van Agroreizen: jammer, maar dat wordt ook leuk zonder mij. ‘Je moet je btw-aangifte doen’, hielp Boer me herinneren.
Juist. Ik wist dat ik iets aan het verdringen was. Een collega zei: ‘Irene, fluitje van een cent toch in Excel? Je maakt een foto van je bonnen en zet die met je facturen in je onlineboekhoudprogramma.’ Juist. Een normaal mens doet dat zo. Ik klungel met echte mappen, bankafschriften en fysieke bonnen die ik onder mijn autostoel ga zoeken en moet controleren of ik al mijn facturen heb verstuurd en ze zijn betaald. Komt altijd goed, maar niet op z’n fluitjevaneencents. Pfffff. Ik zeg nooit tegen de georganiseerde Excelmedemens: ‘Zet jij even creatieve dagprogramma’s in elkaar? Fluitje van een cent.’ Met je Excel.
Ik heb mijn boekhouder gemaild dat ik mijn map pas volgende week breng. Hoop dat hij kan schakelen.
