• Bericht gepubliceerd op:

Afgelopen weekend bracht mijn Haarlemse familie in de Achterhoek door. De aanleiding was Boers 65e verjaardag. Zijn ziekenhuisopname dreigde roet in het eten te gooien maar gelukkig herstelt hij goed. Hij kon aan activiteiten meedoen, met dutjes tussendoor.

We huurden huisjes op  vakantiepark de Twee Bruggen. In coronatijd speelde ik hier in een buitenvoorstelling, op 1,5 meter afstand, die zich afspeelde rond het oude zwembad. Mijn zus en moeder reden op en neer van Haarlem naar de achterhoek om dit spektakel te zien. Na afloop dronken we nog wat op afstand en m´n moeder genoot van het samenzijn in de Achterhoek. Ik speelde een oude, slechte dame met een grijze pruik. Ik leende mijn moeders gebloemde wandelstok. “Je lijkt sprekend op mij´´ zei ze lachend. Het was de laatste keer dat ik haar levend zag.

Mijn moeder logeerde graag in de Achterhoek met mijn zus en haar gezin. Ze hebben er goede herinneringen aan. Ze hielpen Boer met koeien melken en koeienvangen, reden op de trekker, gaven kalfjes melk, raapten walnoten, zagen uilen geringd worden en koeien geschoren.

We bezochten Bommelwereld in Groenlo. Boer en ik rijden regelmatig langs het grote kasteel van Heer Bommel en verheugden ons op de binnenwereld. Mijn schoolvrienden en ik waren fan van de Bommelstrips van Marten Toonder. We gebruikten typische Bommeluitspraken als ´Als je begrijpt wat ik bedoel, ´ ‘Geld speelt geen rol,’ ‘Met uw welnemen,’ of ‘Minkukel.’ Over huiswerk: ‘Dit is een zware taak voor een eenvoudige ziel zoals ik.’ Het is een mooi attractiepark met een leuk Bommelmuseum erbij. Uiteraard moest er ook gegeten, gewandeld en gebowld worden: de warme tegen de koude kant. De familie genoot van de ruimte en de rust in de Achterhoek.

‘Volgend jaar weer hier,’ riepen ze voor ze richting Haarlem reden.