• Bericht gepubliceerd op:

Afgelopen week verscheen het zeer kritische rapport ‘Een boer met kiespijn lacht niet’ van onze nationale ombudsman. Het staat vol schrijnende praktijkvoorbeelden van elkaar tegensprekende wetgeving en schetst een beeld van een onbetrouwbare overheid. Boeren doen miljoeneninvesteringen, afgestemd op verleende vergunningen. Opeens worden die ingetrokken. Gevolg: grote schulden. Door onduidelijkheid over uitkoopregelingen of legalisatie zitten veel boeren op slot. Ze kunnen niet vooruit (investeren of verduurzamen) of achteruit (stoppen met een fatsoenlijke regeling.)  Ondoorgrondelijke kluwen aan tegenstrijdige regels zorgen voor bizarre, juridische spagaatvoorbeelden. Zo verplicht de overheid boeren stallen aan te passen voor dierenwelzijn, bijvoorbeeld door uitlooppunten voor frisse lucht te bouwen. Maar: met een open stal vliegt ammoniak sneller naar buiten. De milieuwetgeving eist juist dat stallen hermetisch worden afgesloten om ammoniak via dure luchtwassers op te vangen. Wat de boer ook kiest, hij overtreedt een wet. De zakelijke stress sijpelt direct door naar de keukentafel van boerenfamilies, wat leidt tot spanningen.

De ombudsman stelt dat nieuw landbouwbeleid niet volstaat om het vertrouwen terug te winnen. Eerst moet de overheid erkennen welk leed het zwalkende beleid boerengezinnen heeft aangedaan. Minister van Essen vindt ‘Het heel vervelend dat boeren zich niet gehoord en gezien voelen.’ Boers reactie: ‘Wat ben ik blij dat ik geen melkkoeien meer heb.  Kom we gaan rondrijden, het is prachtig werkweer. ‘Kijk, daar zijn ze aan het inkuilen’ en ‘Dat perceel is mooi geploegd!’ Hij slaat landweggetjes in. ‘Hé, een opraapwagen met drie assen!’ Die suikerbieten zijn te klein.  Dat komt door de droogte in de zomer.’

Boer kletst ontspannen: als een boer zonder kiespijn.