Donderdag opende koning Willem-Alexander Kasteel Huis Bergh in ’s-Heerenberg. De fundering van het kasteel uit 1250 verzakte, dus was een algehele, ambitieuze renovatie nodig. Aangezien de vloer toch openlag, werd het kasteel meteen verduurzaamd, met warmtepompen op het dak. Voor onze koning had het bezoek ook een persoonlijk tintje: Maria van Nassau, zus van Willem van Oranje, onze Vader des Vaderlands, woonde als gravin op Huis Bergh. Een vriendin vroeg of ik mee wilde. Nou ben ik geen volger van ons koningshuis maar wel een kastelenfan. En Kasteel Huis Bergh is mijn favoriet.
Mijn bijnaam op school was ‘Ouwestenengek.’ Na mijn eindexamen ging ik met een andere ouwestenengek interrailen. In de hitte bezochten we Florence Rome, Pompeï en Sicilië (gave Griekse tempels!) Onze vriendengroep vertrok naar een feesteiland. Ik ben geboren in Noord-Holland, ‘provincie van de verdwenen kastelen’. Van de ruim tachtig kastelen zijn er nog vijf (deels) zichtbaar. Ik moest het doen met de Ruïne van Brederode. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werden veel burchten en kastelen neergehaald. Adellijke families kozen voor comfortabelere landhuizen of ze hadden geen geld om kastelen te renoveren. Van de stenen werden huizen, kerken en dijken gebouwd.
Gelderland is wel een kastelenprovincie dus sinds ik met Boer verkeer kan ik mijn geluk niet op. De heren van Gelre bouwden veel kastelen om hun macht te tonen en ter verdediging. Na de Tachtigjarige Oorlog namen ridders hier de macht over. Veel adellijke families bleven dus wonen in kastelen en hadden geld om deze te onderhouden. Het werd een feestelijke middag in ’s Heerenberg: de vlaggen hingen uit, we zwaaiden naar onze koning op de ophaalbrug. Uiteraard aten we een oranje tompouce met een foto van het kasteel erop.