We vinden het gemakkelijk om commentaar te geven. Maar wat is het eigenlijk bijzonder dat mensen zich vrijwillig inzetten voor een ander, denkt Irene van der Aart bij haar bezoek aan een inloophuis voor patiënten en hun naasten. Ik praatte vorige week het 12,5 jarig jubileum van Het Oude IJssel Huis in Doetinchem aan elkaar. Uit onderzoek blijkt dat, naast de formele zorg, deze informele zorg onmisbaar is. In het Oude IJssel Huis werken tachtig vrijwilligers voor iedereen die te maken heeft met kanker. Niet alleen patiënten, maar ook naasten en nabestaanden kunnen hier terecht voor een luisterend oor, lotgenotencontact, advies of koffie. Gasten kunnen meedoen aan activiteiten zoals schilderen, massage, yoga, wandelen of fietsen. Ook zijn er (thema)gespreksgroepen.
Ik was meteen onder de indruk van deze waardevolle plek in Doetinchem. Als je het huis binnen komt voel je meteen met hoeveel liefde en tijd al die vrijwilligers zich inzetten, voor en achter de schermen. Het werd een middag vol persoonlijke verhalen en emoties. Ook de (loco) burgemeester, die de vrijwilligers in het zonnetje zette, deelde een verhaal over een dierbare die ze verloor aan de rotziekte die zoveel mensen treft. Mijn pianist en ik zongen een ode voor de vrijwilligers. Ik hoorde mijn stem soms zwabberen. Ik wilde me deze dag op mijn presentatietaak focussen, maar kon niet voorkomen dat ik aan mijn 49-jarige vriendin dacht die slecht nieuws op slecht nieuws krijgt over haar rotziekte, mijn schoonzus die pas overleed en meer vrienden en collega’s die jonger waren dan 60 toen ze geveld werden door de sluipmoordenaar. Ook mijn vader die maar 64 werd en naar aftakelde, schoot door mijn hoofd. Gelukkig genezen er steeds meer mensen of leven langer door. Alle vrijwilligers zijn onbetaalbaar, maar ik heb extra bewondering voor deze mensen. Een bardienst draaien in een sportkantine is een stuk luchtiger.
Op 7 december is het Nationale Vrijwilligersdag. Goed om alle vrijwilligers die dag extra te bedanken. Ook bestuurders (steeds moeilijker te vinden) verdienen complimenten. We hebben de neiging om commentaar te geven op wat ze allemaal níét goed doen. Dus: leve alle vrijwilligers. Dank voor jullie grote inzet!
