Ik schrijf dit op een berg in Italië waar mijn broer en vrouw (weer) een huis kochten. Ze kwamen drie jaar geleden terug naar Nederland na de zoveelste hittegolf. Voor veel mensen is klimaatverandering een verzinsel van wetenschappers en politici, maar zij ondervonden het aan den lijve.  Voor die tijd woonden ze in New York. Ze schrokken zo van ons gepolariseerde land vol doodsbedreigingen, haat en hyperindividualisme, dat ze snel weer een huis kochten in Umbrië. Ondanks de hitte en het feit dat, vergeleken met Italië en Amerika, het meeste in Nederland beter geregeld is. In Italië is mijn broer gewend dat klusjesmannen niet komen op de afgesproken dag en Amerika is een keihard land voor minderbedeelden. Nederlanders blijven ruim in de top tien staan van rijkste mensen ter wereld, ondanks alle gestegen prijzen.

We verbazen ons in Umbrië over de goedkope brandstof, boodschappen en drankjes.  Italianen verdienen absoluut en relatief veel minder dan wij. Ons terugkerend grapje is: ‘Je bent een dief van je eigen portemonnee als je NIET op vakantie gaat.’ Het stikt hier van de prachtige stadjes met schitterende vergezichten. Italië is voor een oude-stenen-freak als ik een paradijs. In Spello bouwden ze een museum om schitterende mozaïekvloeren  heen. In 2005 werd begonnen met de aanleg van een parkeerterrein, toen bouwvakkers stuitten op overblijfselen van een Romeinse villa. Ben je net lekker aan het graven, heb je dat weer. In Rome durven ze geen metrostation meer te bouwen: je blijft bezig met die tempels en badhuizen.

In kerkjes steek ik kaarsjes aan met zieke of verdrietige vrienden in gedachten. In Spoleto zette ik drie kaarsjes neer voor verschillende heiligen, nadat ik las over een brandend AZC in eigen land. Eén kaars leek me niet genoeg om zoveel haat weg te bidden.

Bovenkant formulier

Onderkant formulier