• Bericht gepubliceerd op:

Boer en ik brachten onlangs zijn modelspoorbaan: rails, treinen en accessoires naar een neefje van 11.  Zo blijft zijn hobby in de familie.

Boers vader was een groot treinliefhebber. Hij keek het liefst Bahn TV: de zender van de Deutsche Bahn met programma’s over spoor- en tramwegen. Hij droeg deze liefde over op kleine Boer: met Sinterklaas gaf hij hem zijn eerste wagons en rails cadeau. In de wintermaanden bouwden ze de baan beneden op, want boven was het zonder centrale verwarming te koud. In voorjaar en zomer bleef er geen tijd over voor de treinen: te veel boerentaken. Als Boer geld had gespaard ging hij naar Duitsland, vlak over de grens om een nieuwe wagon, wissel, of brug te kopen.  Zoals het gaat in relaties: het is geven en nemen: we reizen veel met de trein omdat Boer dat prachtig vindt.

Reizen met de trein is een makkie vergeleken met de grootste hobby van mijn vorige verkering: cricket. .We leerden elkaar kennen op de middelbare school: een kakkersreservaat in Heemstede. Ik was zo’n beetje de enige alto met creatieve hobby’s en hennahaar.  Ik werd omsingeld door poloshirts (kraagje omhoog), gele truien (over schouders geknoopt) ribfluwelen broeken en jassen met Burberryruit.

Mijn ultieme daad van verzet is dat ik op tennis ging, terwijl de rest hockeyde bij Bloemendaal. Of crickette dus. Ik heb vele zondagen op tribunes gekeken naar een sport die ik niet begreep en zomaar acht uur kon duren. Iets met heen en weer rennen en paaltjes omgooien.  Tussendoor moest er geluncht worden en theegedronken in lange witte broeken en dito spencers.Op het moment dat er gejuicht werd (geen idee waarom) was je net druk in gesprek, verzonken in een boek of witte wijn aan het halen.

.De treinen stonden lang te wachten op een nieuwe bestemming.  Het is een fijn dat zijn treinen in goede handen zijn, bij een andere liefhebber.