Het Varsseveldse volksfeest is weer voorbij. Dankzij het perfecte weer zwierden we dagen door het dorp. Op donderdagavond keken we traditiegetrouw naar de optocht. Uiteraard bewonderden we ook ‘onze’ wagen. De bouwploeg van basisschool de Meeander maakte voor de derde keer een wagen in onze stal. De ambitieuze bouwers sleepten de afgelopen twee jaar de jury;- en publieksprijs binnen. Dit jaar hadden ze een extra doel: de prijs voor beste figuratieact winnen. De snoepjesfabriek, met professorpop ervoor, maakte indruk. De omlopers en kids op de wagen waren allemaal verkleed als professor. Twee professors liepen voor de wagen met een mobiel fabriekje. Kleurige vloeistoffen mengen, vuurtje erbij, ontploffinkje van papiersnippers en Eureka! Snoepjes uit de fabriek! De act werkte goed.
Ik herinner me vaag dat ik vorig jaar op de kermis lalde tegen de bouwers: “Groots acteren, niet van dat benauwde!” Blablabla en meer kermisgeouwehoer. “Loop dan zelf mee,” zei een bouwer. “Tuurlijk, dan winnen jullie zeker,’’ blufte ik. Zo geschiedde: Ik liep zaterdag mee in de tweede optocht. Maar eerst naar de (jury)prijsuitreiking met de bouwers. 1e plaats categorie allegorische wagens: bingo! Extra zenuwen voor de felbegeerde figuratieprijs. Ook bingo! De optocht kon niet meer stuk. Als de sirene afging en er een ontploffing dreigde van de fabriek renden we rond: “GEEN PANIEK” of “BENEN BIJ ELKAAR!” schreeuwend. Om vervolgens in de bosjes te duiken. Ik dacht: dit houd ik niet lang vol, maar ik herinnerde me mijn eigen woorden: “Niet van dat benauwde.” Na de optocht volgde de uitreiking van de publieksprijs voor het totale plaatje. Bingo! Nog een beker en meer gefeest. We moeten een stuk aan de stal bouwen om al die bekers een plek te geven. De optocht achter de schermen meemaken gaf de kermis extra glans vanwege de saamhorigheid.
